سوره سجده - آیه 14 جزء 21 - صفحه 416

    فَذُوقُواْ بِمَا نَسِيتُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَـٰذَآ إِنَّا نَسِينَـٰكُمۡ‌ وَذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡخُلۡدِ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

    14

تفسیر نور
پس به خاطر آن كه ملاقات چنین روزى را فراموش كردید (عذاب را) بچشید، ما (نیز) شمارا به دست فراموشى سپردیم، و عذاب دائمى را بچشید، به خاطر آنچه انجام مى‌دادید.

نکته‌ها
در دو آیه قبل، مجرمان تقاضاى برگشت به دنیا را داشتند، شاید این آیه پاسخ ردّى به درخواست آنان باشد.

نسبت فراموشى و نسیان به خداوند معنا ندارد، بنابراین، مراد از «نسینا» آن است كه برخورد ما با شما فراموش كنندگان قیامت، برخورد كسى است كه شما را به دست فراموشى سپرده است.

پیام‌ها
دلیل كیفر را به مجرمان تفهیم كنید. «فذوقوا بما نسیتم»

كیفرهاى الهى، عادلانه و مماثل است. «نسیتم - نسینا»

یاد معاد، كلید نجات است و غفلت از آن، مایه‌ى گرفتارى است. «بما نسیتم»

سرچشمه‌ى اعمال فاسد، غفلت از معاد است. «نسیتم - كنتم تعملون»

استمرار عمل بد، موجب استمرار در عذاب دوزخ است. «عذاب الخلد بما كنتم تعملون»

هر یك از موضع‌گیرى‌ها و عملكردها، كیفرى متناسب با خود دارد. (تكرار «ذوقوا»، نشان آن است كه فراموش كردن قیامت، عذابى دارد و عملكرد انسان، عذابى دیگر.)