وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ فَلَا تَكُن فِي مِرۡيَةٍ مِّن لِّقَآئِهِۦ وَجَعَلۡنَـٰهُ هُدًى لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
23
تفسیر نور
و همانا ما به موسى كتاب (آسمانى تورات) دادیم، پس در لقاى او (با خدا و دریافت آیات الهى) شك نداشته باش، ما آن (كتاب) را براى بنىاسرائیل مایهى هدایت قرار دادیم.
نکتهها
در اینكه مراد از جملهى «فلاتكن فى مریة من لقائه» چیست، چند احتمال داده شده است، از جمله:الف: در ملاقات حضرت موسى با خداوند و دریافت وحى شك نكن.
ب: در لقاى قرآن و وحى شك نكن. (كه مؤیّد آیه 3 این سوره است)
ج: در لقاى قیامت شك نكن. (كه مؤید آیه 10 و 14 این سوره است)
پیامها
رسالت پیامبر اسلام و نزول كتاب آسمانى، امر بىسابقهاى نبوده است. «ولقد آتینا موسى الكتاب» آگاهى از تاریخ انبیا، مایه تسلّى واطمینان خاطر است. «ولقد آتینا موسى... فلاتكن»
درباره رهبر آسمانى، نباید هیچ گونه شك و تردیدى وجود داشته باشد. «فلاتكن فى مریة»
تورات، براى هدایت بنىاسرائیل بوده است، نه جهانیان. «هدىً لبنى اسرائیل»