أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا نَسُوقُ ٱلۡمَآءَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلۡجُرُزِ فَنُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعًا تَأۡكُلُ مِنۡهُ أَنۡعَـٰمُهُمۡ وَأَنفُسُهُمۡۚ أَفَلَا يُبۡصِرُونَ
27
تفسیر نور
آیا ندیدند كه ما آب را به سوى زمین بى گیاه مىرانیم، پس به وسیلهى آن گیاهان را مىرویانیم تا چهار پایانشان و خودشان از آن بخورند؟ پس آیا نمىبینند؟
نکتهها
كلمهى «جُرُز» به زمین كویرى گفته مىشود كه ریشهى گیاه در آن قطع شده باشد.364در آیهى قبل، هلاكت سركشان نشانهى قدرت الهى شمرده شد و در این آیه آبادى زمین.
364) مفردات راغب.
پیامها
شیوهى تربیتى قرآن آن است كه از تحوّلات طبیعى براى هدایت مردم استفاده مىكند. «أولم یروا...» حركت ابرهاى پر آب و بارش باران در مناطق دور از دریا تصادفى نیست، بلكه با ارادهى حكیمانهى خداوند است. «انّا نسوق الماء»
زمین با آب حاصلخیز مىشود «فنخرج به زرعاً» امّا برخى دلها با آن همه آیات عبرتآموز حاصلخیز نمىشود! «أولم یهد لهم»
در بهرهگیرى مادّى، حیوانات بر انسانها مقدّمند. «انعامهم و انفسهم» (حیوانات بیشتر مىخورند، راحتتر مىخورند، پختن و شستن و پوست كندن نیز ندارند!)
اگر انسان بصیرت نداشته باشد، چه بهتر كه نامش بعد از چهار پایان برده شود. «انعامهم و انفسهم أفلایبصرون»
از نظام بارش باران و رویش گیاهان، ساده نگذرید. «أفلایبصرون»