أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۚ بَلۡ هُوَ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوۡمًا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٍ مِّن قَبۡلِكَ لَعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ
3
تفسیر نور
آیا مىگویند: (پیامبر) قرآن را به دروغ ساخته؟ بلكه آن همان حقّ منحصر به فرد است كه از طرف پروردگارت مىباشد تا قومى را كه قبل از تو هیچ هشدار دهندهاى برایشان نیامده بود بترسانى، تا شاید هدایت یابند.
نکتهها
«نذیر»، از «انذار» به ترساندن همراه با آگاهى گفته مىشود، كه همان هشدار است.سؤال: با این كه قرآن مىفرماید: «و اِن من امّة الاّ خلا فیها نذیر»353 هیچ امتّى بدون پیامبر نبوده است، پس چگونه این آیه مىفرماید: قبل از تو هیچ پیامبرى براى مردم مكّه نیامده بود؟
پاسخ: 1. تا قبل از اسلام، ساكنان جزیرة العرب و مردم مكّه متشكّل نشده و به صورت امّت در نیامده بودند و پراكنده و متفرّق زندگى مىكردند.
2. منظور آن است كه قبل از تو پیامبر بزرگى كه دعوت رسمى و علنى داشته باشد نیامده است، نه آنكه هیچ هشدار دهندهاى نیامده باشد.
353) فاطر، 24.
پیامها
نقل شبهات دینى و سخنان باطل، براى ردّ آن مانعى ندارد. «ام یقولون افتراه» تكذیب قرآن، شیوهى دائمى كفّار است. «ام یقولون» ولى شما حقّ را بگویید و از هدایتشان مأیوس نشوید. «لعلّهم یهتدون»
كفّار، منطق ندارند و از حربهى تهمت استفاده مىكنند. «افتراه»
در برابر تلاش مخالفان براى تضعیف حقّ، باید حقّ و پیروان حقّ را تقویت كرد. «بل هو الحقّ»
سرچشمهى حقّ، خداست. «الحقّ من ربّك»
خداوند به شخص رسول اكرمصلى الله علیه وآله عنایت خاص دارد. «ربّك»
از اهداف اصلى بعثت انبیا، انذاز مردم است. «لتنذر»
آشنایى با گذشتهى مخاطبان، براى مبلّغ لازم است. «لتنذر قوماً ما أتاهم من نذیر من قبلك»
انذار، براى هدایت است. «لتنذر - لعلّهم یهتدون»
كتاب و پیامبر براى هدایت انسان كافى نیستند، این خود انسان است كه باید زمینه و استعداد هدایت را در خود به وجود آورده و آن را انتخاب و اختیار كند. «لعلّهم یهتدون»