ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِيٍّ وَلَا شَفِيعٍۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ
4
تفسیر نور
خداوند كسى است كه آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است، در شش روز آفرید، سپس بر عرش استیلا یافت؛ براى شما جز او هیچ یاور و شفاعت كنندهاى نیست، آیا متذكّر نمىشوید (و پند نمىگیرید؟)
نکتهها
در زبان عربى براى «روز» دو واژه به كار مىرود: یكى «نهار» و یكى «یوم». اولى به معناى روز در مقابل شب است و دومى به مجموع روز و شب و دورهاى از شبها و روزها نیز گفته مىشود.با آنكه خداوند مىتوانست آسمان و زمین را در یك لحظه بیافریند؛ امّا او اراده كرده است كه آفرینش موجودات به شكل تدریجى صورت گیرد. این آیه مىفرماید: آفرینش آسمانها و زمین در طى شش دوره صورت گرفته است.
پیامها
براى محو شرك، باید از قدرت لایزال الهى و آفرینش آسمانها و زمین سخن گفت. «خلق - استوى - ما لكم من دونه من ولىّ» آفرینش و مدیریّت هستى، از یكدیگر جدا نیست. «خلق - استوى»
عرش، مركز تدبیر و ادارهى جهان است. «استوى على العرش»
یكى از راههاى انذار این است كه تكیهگاهها و دلبستگىهاى مادّى و غیر الهى، میان تهى و بىاثر معرّفى شوند. «لتنذر... ما لكم من دونه»
یكى از راههاى انذار، یادآورى نعمتهاست. «خلق... أفلاتتذكّرون»
این همه نقش عجب بر در و دیوار وجود
هر كه فكرت نكند نقش بود بر دیوار
انسان در فطرت خود حقایقى را مىیابد، لیكن باید با تذكّر و یادآورى، او را غفلت زدایى نمود. «تتذكّرون»