يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ يَعۡرُجُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٍ كَانَ مِقۡدَارُهُۥٓ أَلۡفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ
5
تفسیر نور
(خداوند) امر (این جهان) را از آسمان به سوى زمین تدبیر مىكند، سپس در روزى كه مقدار آن هزار سال از سالهایى است كه مىشمرید، (نظام این عالم برچیده مىشود و) به سوى او بالا مىرود.
نکتهها
سؤال: در آیه 4 سورهى معارج مىخوانیم: ملائكه و روح در روزى كه مقدار آن پنجاه هزار سال است، به سوى او عروج مىكنند؛ این آیه مىفرماید: مقدار آن روز، هزار سال است؟پاسخ: الف: در حدیث مىخوانیم: قیامت پنجاه موقف دارد و هر موقفى معادل هزار سال دنیوى است و آیهى مورد بحث تنها به یك موقف اشاره دارد.354
ب: این آیه، در مورد عروج امر است و آن آیه، عروج ملائكه را مىگوید؛ شاید عروج امر در روزى باشد كه هزار سال است و قیامت نیست، ولى عروج فرشتگان در روز قیامت باشد كه پنجاه هزار سال است.354) تفسیر نمونه.
پیامها
مركز مدیریّت زمین آسمان است، برنامهها از آن جا نازل مىشود و به آن جا عروج مىكند. «یدبّر الامر... یعرج الیه» توحید در ربوبیّت، از توحید در خالقیّت جدا نیست. «خلق السّموات و الارض - یدبّر الامر»
تدبیر الهى، دایمى است، نه مقطعى. «یدبّر الامر»
همان گونه كه در آفرینش، همه چیز از او و به سوى اوست، «انّا للّه و انا الیه راجعون» تدبیر امور نیز از او و به سوى اوست. «من السّماء - ثم یعرج»