قُلۡ مَن ذَا ٱلَّذِي يَعۡصِمُكُم مِّنَ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَ بِكُمۡ سُوٓءًا أَوۡ أَرَادَ بِكُمۡ رَحۡمَةًۚ وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا
17
تفسیر نور
بگو: اگر خداوند براى شما رنجى يا رحمتى اراده كند، كيست كه شما را در برابر (اراده) خداوند مصون بدارد؟ در حالى كه آنان غير از خداوند براى خود نه كارسازى مىيابند و نه يارى دهندهاى.
نکتهها
اراده خداوند در مورد بروز گرفتارى و سختى براى انسان بدين معناست كه انسان با اختيار خود و انجام اعمال ناشايست (مانند فرار از جنگ)، خود را به سمت آتش قهر الهى مىكشاند و چون تمام كارها به ارادهى الهى صورت مىگيرد، اين گرفتارىها به خداوند نسبت داده مىشود.پیامها
وجدانها را با طرح سؤال بيدار كنيد. «قل من ... يعصمكم من اللّه» رحمت و عذاب، تلخى و شيرينى، در مدار ارادهى خداوند به انسان مىرسد. «اراد بكم سوءاً - اراد بكم رحمة» (البتّه ارادهى سوء يا رحمت خداوند، با توجّه به حكمت است.)