يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ قُل لِّأَزۡوَٰجِكَ إِن كُنتُنَّ تُرِدۡنَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيۡنَ أُمَتِّعۡكُنَّ وَأُسَرِّحۡكُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا
28
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ قُل لِّأَزۡوَٰجِكَ إِن كُنتُنَّ تُرِدۡنَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيۡنَ أُمَتِّعۡكُنَّ وَأُسَرِّحۡكُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا
28
رهبر مسلمانان نبايد تحت تأثير تقاضاهاى نابجاى همسرش قرار گيرد. «قل لازواجك»
رشد درآمد بيتالمال، نبايد توقّع بستگان رهبر را بالا ببرد. «قل لازواجك»
نه تنها رهبر جامعه اسلامى، بلكه وابستگان او نيز تحت نظر و توجّه مردم قرار دارند. «قل لازواجك»
مسئوليّتهاى الهى، فوق مسئوليّتهاى خانوادگى است. (گاهى به خاطر قداست رهبرى، بايد از مسايل عاطفى و خانوادگى گذشت.) «قل لازواجك»
زن آزاد است؛ مىتواند با زندگى ساده، ولى همراه با سعادت بماند و مىتواند راه ديگرى را انتخاب كند. «ان كنتنّ تردن... اسرحكنّ»
در برابر تقاضاى نابجاى همسر، نظر قطعى خود را صريح و روشن اعلام كنيد. «ان كنتنّ تردن» (با قاطعيّت ولى همراه با مهربانى و عدالت، توقّعات بىجا را از بين ببريد.)
هنگام دسترسى به بيت المال و غنائم، با برخورد قاطع با خانواده و نزديكان جلو توقّع و انتظارات بى مورد ديگران را بگيريم. «ان كنتنّ... فتعالين امتّعكنّ»
اگر زنى زندگى ساده و سالم را تحمّل نكرد، با رعايت عدالت و انصاف طلاقش دهيد و به ادامهى زندگى مجبورش نكنيد. «ان كنتنّ... امتعكنّ و اسرّحكنّ»
خطر دنياگرايى، حتّى خاندان نبوّت را تهديد مىكند. «ان كنتنّ تردن...»
كاميابى از زر و زيور دنيا حرام نيست، ليكن در شأن خاندان نبوّت نيست. «فتعالين امتّعكنّ»
اگر مجبور به طلاق شديد، راه جدايى را با نيكويى و عدالت طى كنيد. «اسرّحكنّ سراحاً جميلا»