وَإِن كُنتُنَّ تُرِدۡنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَٱلدَّارَ ٱلۡـَٔاخِرَةَ فَإِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلۡمُحۡسِنَـٰتِ مِنكُنَّ أَجۡرًا عَظِيمًا
29
تفسیر نور
و اگر خدا و رسولش و سراى آخرت را مىخواهيد، پس (بدانيد كه) قطعاً خداوند براى نيكوكاران از شما پاداش بزرگى را آماده كرده است.
پیامها
دنياطلبى و آخرتطلبى با هم جمع نمىشود. «تردن الحياة الدنيا... تردن اللّه...» البتّه لذّت بردن و استفاده حلال از نعمتها، منافاتى با آخرت خواهى ندارد. انسان بايد ميان دلبستگى به دنياى فانى و آخرت باقى، بايد يكى را انتخاب كند. «و ان كنتنّ ...»
قناعت و زهد و سادگى به تنهايى عامل نجات نيست، عمل نيك هم لازم است. «تردن اللّه و رسوله والدّار الآخرة ... للمحسنات منكنّ»
وعدههاى الهى را قطعى بگيريم. «اعدّ»
خداوند ساده زيستى را براى خانواده رهبران دينى، امرى نيك و حَسَن مىداند. «اعدّ للمحسنات منكنّ»
همسر پيامبر بودن كمال نيست، نيكوكار بودن لازم است. «للمحسنات منكنّ»
همهى زنان پيامبر يكسان نبودند. «للمحسنات منكنّ»
كسانى كه از دنياى قليل بگذرند، به اجر عظيم خواهند رسيد. «اجراً عظيما»