۞ وَمَن يَقۡنُتۡ مِنكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتَعۡمَلۡ صَـٰلِحًا نُّؤۡتِهَآ أَجۡرَهَا مَرَّتَيۡنِ وَأَعۡتَدۡنَا لَهَا رِزۡقًا كَرِيمًا
31
تفسیر نور
و هر كس از شما نيز كه در برابر خدا و رسولش فروتنى كند و عمل صالح انجام دهد، پاداش او را دو بار خواهيم داد و برايش روزى كريمانه و پرارزشى فراهم كردهايم.
نکتهها
«قنوت» به معناى اطاعت همراه با خضوع و ادب و كرنش است.شخصى به امام سجّادعليه السلام عرض كرد: «انّكم اهل بيت مغفورٌ لكم» - شما اهل بيت پيامبر، بخشيده شدهايد. امامعليه السلام خشمگين شد و فرمود: «در مورد ما همان آياتى جريان دارد كه دربارهى زنان پيامبر جارى است؛ اگر ما گناه كنيم، مجازاتمان دو برابر و اگر نيكوكار باشيم پاداشمان دو برابر است، آن گاه حضرت اين آيه و آيهى قبل را تلاوت فرمود».388
رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: ضربت علىعليه السلام (و از پاى در آوردن عمروبن عبدودّ) در روز نبرد خندق، از عبادت جنّ و انس برتر است. «ضربة علىّ يوم الخندق افضل من عبادة الثّقلين»389
388) تفسير كنزالدّقائق.
389) الغدير، ج7، ص 206.
پیامها
تشويق و تهديد در كنار هم مؤثّر است. «من يأت منكنّ بفاحشة - و من يقنت» اطاعتى ارزش دارد كه بر اساس معرفت و عشق، و همراه با فروتنى باشد. «يقنت... للّه و رسوله»
هم بايد دستورهاى خدا را اطاعت كنيم و هم دستورهاى رسول خدا را. «يقنت... للّه و رسوله»
انجام يك عمل صالح كافى نيست، استمرار آن لازم است. «تعمل صالحاً»
همسر پيامبر بودن كافى نيست، عمل لازم است. «تعمل صالحا»
كوچكى يا بزرگى عمل مهم نيست، صالح بودن آن شرط است. «صالحاً» نكره آمده است.
خداوند براى تشويق ما بندگان، پاداش را به خود نسبت مىدهد. «نُؤتها - اعتدنا»
اجر و پاداش بر اساس موقعيّت و آثار فردى و اجتماعى عمل، متفاوت مىشود. «نُؤتها اجرها مرّتين»