وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحࣲ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۖ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظࣰا
7وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحࣲ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۖ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظࣰا
7البتّه پيامبر اسلام قبل از بقيه بيان شده، كه دالّ بر عظمتى ديگر است،371 چنانكه از مادر حضرت عيسى نام برده شده كه بيانگر موقعيّت ويژه حضرت مريم و تولّد معجزهآساى آن حضرت است.
اگر پيامبر اولى بر مردم است، مسئوليّت و پيمان سختى نيز بر عهدهى اوست. «اخذنا - ميثاقهم و منك» هر كس مقام برترى دارد، وظيفهاش سختتر است. (خداوند از همهى انبيا ميثاق گرفت ولى از پيامبران اولوالعزم، ميثاق غليظ گرفت.) «ميثاقاً غليظاً»