وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِيثَـٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٍ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَـٰقًا غَلِيظًا
7
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِيثَـٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٍ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَـٰقًا غَلِيظًا
7
البتّه پيامبر اسلام قبل از بقيه بيان شده، كه دالّ بر عظمتى ديگر است،371 چنانكه از مادر حضرت عيسى نام برده شده كه بيانگر موقعيّت ويژه حضرت مريم و تولّد معجزهآساى آن حضرت است.
اگر پيامبر اولى بر مردم است، مسئوليّت و پيمان سختى نيز بر عهدهى اوست. «اخذنا - ميثاقهم و منك» هر كس مقام برترى دارد، وظيفهاش سختتر است. (خداوند از همهى انبيا ميثاق گرفت ولى از پيامبران اولوالعزم، ميثاق غليظ گرفت.) «ميثاقاً غليظاً»