يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَآءَتۡكُمۡ جُنُودࣱ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحࣰا وَجُنُودࣰا لَّمۡ تَرَوۡهَاۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرًا
9يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَآءَتۡكُمۡ جُنُودࣱ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحࣰا وَجُنُودࣰا لَّمۡ تَرَوۡهَاۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرًا
9 ياد نعمتها، مورد سفارش خداوند است. «اذكروا نعمة اللّه» ياد امدادهاى الهى، روحيّهى رزمندگان را بالا مىبرد.
انسان در معرض فراموشى نعمت است و به تذكّر نياز دارد. «اذكروا نعمة اللّه»
پاسخ جنود را بايد با جنود داد. «جاءتكم جنودٌ - فارسلنا ... جنوداً»
پيروزىها را از خدا بدانيم.376 «فارسلنا عليهم»
با اراده خداوند بادها هم سرباز مىشوند. «فارسلنا عليهم ريحاً»
فرشتگان، هم به مؤمنان دعا مىكنند و هم آنان را بشارت و امداد مىدهند. «فارسلنا - جنودا»
اگر خداوند ببيند كه ما به وظيفهى خود عمل مىكنيم، امدادهاى خود را بر ما نازل مىكند. «كان اللّه بما تعملون بصيراً»