يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَآءَتۡكُمۡ جُنُودٌ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحًا وَجُنُودًا لَّمۡ تَرَوۡهَاۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرًا
9
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَآءَتۡكُمۡ جُنُودٌ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحًا وَجُنُودًا لَّمۡ تَرَوۡهَاۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرًا
9
ياد نعمتها، مورد سفارش خداوند است. «اذكروا نعمة اللّه» ياد امدادهاى الهى، روحيّهى رزمندگان را بالا مىبرد.
انسان در معرض فراموشى نعمت است و به تذكّر نياز دارد. «اذكروا نعمة اللّه»
پاسخ جنود را بايد با جنود داد. «جاءتكم جنودٌ - فارسلنا ... جنوداً»
پيروزىها را از خدا بدانيم.376 «فارسلنا عليهم»
با اراده خداوند بادها هم سرباز مىشوند. «فارسلنا عليهم ريحاً»
فرشتگان، هم به مؤمنان دعا مىكنند و هم آنان را بشارت و امداد مىدهند. «فارسلنا - جنودا»
اگر خداوند ببيند كه ما به وظيفهى خود عمل مىكنيم، امدادهاى خود را بر ما نازل مىكند. «كان اللّه بما تعملون بصيراً»