وَلَقَدۡ صَدَّقَ عَلَيۡهِمۡ إِبۡلِيسُ ظَنَّهُۥ فَٱتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًا مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
20
تفسیر نور
و البتّه ابلیس گمان خود را (كه مىگفت: من اولاد آدم را گمراه مىكنم) بر آنان تحقّق یافته دید، پس همگى از او پیروى كردند، جز گروه اندكى از مؤمنان.
پیامها
كفران نعمت، راه نفوذ و موفقیّت ابلیس است. «ربّنا باعد بین اسفارنا... و لقد صدق علیهم ابلیس ظنه» ابلیس به موفقیّت خود در انحراف كشاندن مردم یقین ندارد. «ظنّه»