۞ قُلۡ إِنَّمَآ أَعِظُكُم بِوَٰحِدَةٍ أَن تَقُومُواْ لِلَّهِ مَثۡنَىٰ وَفُرَٰدَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُواْۚ مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَّكُم بَيۡنَ يَدَيۡ عَذَابٍ شَدِيدٍ
46
۞ قُلۡ إِنَّمَآ أَعِظُكُم بِوَٰحِدَةٍ أَن تَقُومُواْ لِلَّهِ مَثۡنَىٰ وَفُرَٰدَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُواْۚ مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَّكُم بَيۡنَ يَدَيۡ عَذَابٍ شَدِيدٍ
46
قیام سه عنصر لازم دارد:
خلوص، «للّه» رهبر، «صاحبكم» فكر و برنامه. «تتفكّروا»
حركتها و انقلابهایى كه براى خدا نباشد و برخاسته از عقدهها و هوسها و براى كسب ثروت باشد به جایى نمىرسد. اگر انقلاب همراه با فكر و برنامه جامع نباشد و یا رهبر الهى همراه و مصاحب با انقلابیون نباشد به نتیجهاى نمىرسد و بقا و بركاتى نخواهد داشت.
پیامبر، كوچكترین نقطه ضعف روحى ندارد. او سالها در میان شما زندگى كرده و همه او را به عقل و درایت مىشناسید و نسبت جنون به او ناشى از بىفكرى است. «تتفكّروا ما بصاحبكم من جنّه»
رهبر الهى، همنشین و همسخن با مردم است. «صاحبكم»
خداوند حامى پیامبران است و تهمتها را از آنان دفع مىكند. «ما بصاحبكم من جنّة»
با این كه كار پیامبران بشارت و هشدار است، امّا هشدار بیشتر مورد توجّه قرآن است، زیرا افراد غافل به هشدار نیاز بیشترى دارند. «ان هو الاّ نذیر»
هشدار انبیا به سود مردم است. «نذیر لكم»
عذاب، پیش روى شماست، اگر در راه خدا قیام نكنید، هم در دنیا گرفتار مىشوید و هم قیامت دور نیست. «بین یدى عذاب»