أَفَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَىٰ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِن نَّشَأۡ نَخۡسِفۡ بِهِمُ ٱلۡأَرۡضَ أَوۡ نُسۡقِطۡ عَلَيۡهِمۡ كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّكُلِّ عَبۡدٍ مُّنِيبٍ
9
تفسیر نور
آیا به آن چه از آسمان و زمین، پیش رو و پشت سرشان است نگاه نكردند؟ اگر بخواهیم آنان را در زمین فرو مىبریم یا قطعههایى از (سنگهاى) آسمان را بر سرشان فرود مىآوریم، همانا در این (تهدید) براى هر بندهى توبه كارى عبرت قطعى است.
پیامها
براى ایمان به معاد و دیگر امور غیبى، از محسوسات كمك بگیرید. فكر در عظمت جهان هستى، سرچشمهى ایمان به معاد است. در آیهى قبل فرمود: «لا یؤمنون بالآخرة» در این آیه مىفرماید: «أفلم یروا الى ما بین...» چرا به آفریدهها نمىنگرند؟ دست خداوند براى هر گونه تغییرى در نظام هستى باز است. «ان نشأ»
در كنار منطق، تهدید هم لازم است. «أفلم یروا - نخسف بهم الارض»
تفكّر دربارهى هستى، سرچشمهى بندگى و انابه به درگاه خداوند است. «أفلم یروا... عبد منیب»