۞ وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ مِنَّا فَضۡلًا يَـٰجِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُۥ وَٱلطَّيۡرَ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلۡحَدِيدَ
10
تفسیر نور
و همانا داوود را از سوى خود فضیلتى دادیم (و گفتیم:) اى كوهها! با او (در تسبیح خدا) هم نوا شوید و (اى) پرندگان! (همراهى كنید) و آهن را براى او نرم كردیم.
نکتهها
شاید توبه و نالهى كوهها با داوود، همان تسبیح آنها باشد. «انا سخّرنا الجبال معه یسبّحن بالعشى و الاشراق»452خداوند به حضرت داوودعلیه السلام دوازده فضیلت داده است:
1. علم الهى. «و لقد آتینا داود و سلیمان علما»453
2. نبوّت و رسالت. «آتاه اللّه الملك و الحكمة»454
3. كتاب آسمانى. «آتینا داود زبورا»455
4. خلافت. «یا داود انّا جعلناك خلیفة فى الارض»456
5. استوارى حكومت. «شدّدنا ملكه»457
6. امكانات فراوان. «اوتینا من كل شىء»458
7. حكمت. «آتیناه الحكمة و فصل الخطاب»459
8. قضاوت. «فاحكم بین النّاس بالحقّ»460
9. نرم شدن آهن در دست او. «اَلَنّا له الحدید»
10. فهمیدن سخن پرندگان. «عُلّمنا منطق الطیر»461
11. هم صدایى كوهها و پرندگان با او. «یا جبال اوّبى معه و الطّیر»
12. فرزندى مثل سلیمان. «و وهبنا لداود سلیمان»462
در حدیث مىخوانیم كه خداوند به داوود فرمود: «تو بنده خوبى هستى اگر از بیت المال مصرف نكنى! او چهل روز گریه كرد تا خداوند آهن را بدست او نرم و مشغول زرهبافى شد و هر روز یك زره به قیمت هزار درهم مىبافت و تا سیصد و شصت زره بافت».463
452) ص، 18.
463) كافى، ج 5، ص 74 و تفسیر نورالثقلین، ج 3، ص 446 به نقل از تفسیر راهنما.
پیامها
خداوند، به بندگان برگزیدهى خود، عطایاى ویژهاى مىدهد. «و لقد آتینا داود منّا فضلاً» هستى، شعور دارد و مورد خطاب الهى قرار مىگیرد. «یا جبال اَوّبى»
مناجات موجودات، امرى حقیقى است، نه مجازى. «اوّبى معه»
دنیا و آخرت قابل جمع است. (نبوّت و تصرّف در هستى براى داوود جمع شد). «النّا له الحدید»
اولیاى خدا، ولایت تكوینى و قدرت بر تصّرف در هستى دارند. «النّا له الحدید»
استفاده از طبیعت ارزش است. «فضلاً... و النّا له الحدید»
كسى كه دل خود را براى خدا نرم كند، خداوند هم آهن را براى او نرم مىكند. «اوّبى... النّا له الحدید»
ذوب آهن، سابقهى دیرینهاى دارد. «النّا له الحدید»
اولیاى خدا با صنعت ارتباط داشتند. «النّا له الحدید»