يُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ كُلٌّ يَجۡرِي لِأَجَلٍ مُّسَمًّىۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ لَهُ ٱلۡمُلۡكُۚ وَٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ مَا يَمۡلِكُونَ مِن قِطۡمِيرٍ
13
تفسیر نور
شب را در روز فرو مىبرد و روز را در شب داخل مىكند. (از یكى مىكاهد و به دیگرى مىافزاید.) و خورشید و ماه را رام و مسخّر نمود، هر یك از آنها براى مدّتى معین در حركتند. این است خداوند پروردگار شما، فرمانروایى مخصوص اوست. و كسانى كه به جاى او مىخوانید مالكِ پوست هستهى خرمائى نیستند.
نکتهها
شب و روز به تدریج جاى خود را به دیگرى مىدهند تا از آثار زیانبار انتقال تاریكى به روشنایى و بالعكس جلوگیرى شود.پیامها
كوتاه و بلند شدن شب و روز و یا انتقال تدریجى هر یك به دیگرى تصادفى نیست. «یولج» طبیعت مسخّر خداست. «سخّر الشمس...»
حركات ماه و خورشید، زمان بندى و پایانى دارد. «یجرى لاجل مُسمّى»
از توجّه به آفرینش منظّم و هدفدار و زمان بندى شده، توحید خود را تقویت كنید. «ذالكم اللّه ربّكم»
در شیوهى تبلیغ، ابتدا چهرهى حقّ را تبیین كنید، بعد با چهره باطل مقایسه نمایید. «ذالكم اللّه - والّذین تدعون من دونه»
دعا و طلب باید از مقام برتر باشد؛ بتها نه برتر از شما هستند و نه مالك سود و زیانى. «ما یملكون»
انسان، به كجا مىرود؟ قدرت مطلقه الهى «له الملك» را رها كرده، به سراغ موجوداتى مىرود كه هیچ قدرتى ندارند. «ما یملكون من قطمیر»
در شیوهى تبلیغ، از مثالهایى استفاده كنید كه همهى مردم در همهى زمانها و مكانها آن را بفهمند. «قطمیر»