أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦ ثَمَرَٰتٍ مُّخۡتَلِفًا أَلۡوَٰنُهَاۚ وَمِنَ ٱلۡجِبَالِ جُدَدُۢ بِيضٌ وَحُمۡرٌ مُّخۡتَلِفٌ أَلۡوَٰنُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌ
27
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦ ثَمَرَٰتٍ مُّخۡتَلِفًا أَلۡوَٰنُهَاۚ وَمِنَ ٱلۡجِبَالِ جُدَدُۢ بِيضٌ وَحُمۡرٌ مُّخۡتَلِفٌ أَلۡوَٰنُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌ
27
«غرابیب» به معناى سیاه پر رنگ است و شاید دلیل آن كه عربها به كلاغ، غُراب مىگویند چون رنگش سیاه است.
گرچه در این آیات، سه رنگ سفید و سرخ و سیاهِ كوهها را ذكر كرده است ولى با تعبیر «مختلفاً الوانها» اشاره مىكند كه كوهها منحصر در این سه رنگ نیستند.
خطاب به پیامبر در حقیقت خطاب به همه مردم است. «اَلَم تَرَ انّ اللّه»
خداوند، نظام هستى را بر اساس علّت و معلول قرار داده است. سبب روئیدن گیاه، آب است. «فاخرجنا به»
خداوند از آب بى رنگ و زمین یك رنگ، میوههاى رنگارنگ مىآفریند. «ثمرات مختلفاً الوانها»
خطوط و رگههاى رنگارنگ در كوهها تصادفى نیست. «جُدد بیض و حمر - غرابیب سود»