وَٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ مِنَ ٱلۡكِتَـٰبِ هُوَ ٱلۡحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ إِنَّ ٱللَّهَ بِعِبَادِهِۦ لَخَبِيرُۢ بَصِيرٌ
31
تفسیر نور
و آن چه از كتاب به سوى تو وحى كردیم، همان حقّ است كه تصدیق كنندهى كتابهاى پیش از آن است؛ قطعاً خداوند نسبت به بندگانش خبیر و بینا است.
پیامها
در قرآن، سخن باطل، خرافه، گزافه و بى منطق وجود ندارد. «هوالحقّ» میزان حقّانیّت هر كلام و كتابى، قرآن است. «هوالحقّ»
كتب آسمانى، مؤیّد یكدیگرند. «مصدّقاً»
خداوند هم به نیاز بشر به وحى آگاه است، و هم به لیاقت پیامبر براى دریافت وحى. («خبیر» آگاه از باطن و «بصیر» آگاه از ظاهر است.) «بعباده خبیر بصیر»