سوره یس - آیات 28 تا 29 جزء 23 - صفحه 442

    ۞ وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِن جُندٍ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ

    28

    إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةً وَٰحِدَةً فَإِذَا هُمۡ خَـٰمِدُونَ

    29

تفسیر نور
و ما بعد از (شهادت آن مرد خدا) هیچ لشگرى از آسمان براى هلاك قوم او نفرستادیم و اصولاً سنّت ما قبل از این هم چنین نبود (كه براى عذاب اهل زمین سپاهى از آسمان بفرستیم). تنها یك صیحه (آسمانى، صیجه‌اى تكان دهنده و مرگبار كه) ناگهان همگى خاموش شدند.

نکته‌ها
در آیات قبل ماجراى مردى بیان شد كه به تنهایى به حمایت از پیامبران الهى قیام كرد و فریاد زد و در این راه شهید شد. این آیه در مقام بیان هلاكت كفّار سرسختى است كه انبیا را تكذیب كردند و این مرد خدا را كشتند.

«خامد» از «خمود» یعنى خاموش شدن شعله آتش و در اینجا مراد هلاكت و مردن است.

پیام‌ها
فرشتگان مأموران قهر یا مهر الهى هستند و فرود آمدن یا نیامدن آنها به امر خداوند است. «ما انزلنا... جند من السماء»

قهر الهى ناگهانى است، غافل نباشیم. «صیحة واحدة»

گاهى بخاطر ریختن خون یك مؤمن بى گناه و یك مجاهد و مبلّغ دینى، مردم یك منطقه نابود مى‌شوند. «هم خامدون»

ابر قدرت‌هایى كه دیروز مى‌گفتند: «لنرجمنكم و لیمسّنكم منا عذاب الیم» امروز با یك صیحه نابود شدند. «هم خامدون»