وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدًّا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدًّا فَأَغۡشَيۡنَـٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ
9
وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدًّا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدًّا فَأَغۡشَيۡنَـٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ
9
سیماى افراد لجوج در این آیه بسیار دقیق و جالب ترسیم شده است:
اّولاً: غافل هستند، «فهم غافلون» و در نتیجه ایمان نمىآورند. «فهم لا یؤمنون»
ثانیاً: خرافات آنان را گرفتار كرده است. «فى اعناقهم اغلالا» و همچون شتر چموش از پذیرفتن حقّ سر باز مىزنند. «فهم مقمحون» از پیش و پس در محاصره هستند، «سدّا» و بر چشمان آنان پردهاى آویخته شده و نمىبینند.
شاید مراد از «من بین ایدیهم سدّاً» آرزوهاى طولانى انسان براى آینده و مراد از «من خلفهم سدّاً» غفلت از خلافكارىهاى گذشته باشد كه آن آرزوها و غفلتها دو مانع بزرگ براى دیدن حقّ است.
در این آیات، دو كیفر در برابر دو انحراف بزرگ قرار گرفته است. «فهم غافلون - فهم لا یؤمنون»، «جعلنا فى اعناقهم اغلالاً - جعلنا من بین ایدیهم سدّا»
غافلان بى ایمان، نه از گذشتهى كفّار عبرت مىگیرند، «خلفهم» و نه از معجزه و استدلالى كه پیش روى آنان است. «من بین ایدیهم»
كافر در بن بست است. «سدّا»
در تبلیغ، معقولات را با محسوسات تشبیه كنیم. «سدّا»