وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدࣰّا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدࣰّا فَأَغۡشَيۡنَٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ
9وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدࣰّا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدࣰّا فَأَغۡشَيۡنَٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ
9سیماى افراد لجوج در این آیه بسیار دقیق و جالب ترسیم شده است:
اّولاً: غافل هستند، «فهم غافلون» و در نتیجه ایمان نمىآورند. «فهم لا یؤمنون»
ثانیاً: خرافات آنان را گرفتار كرده است. «فى اعناقهم اغلالا» و همچون شتر چموش از پذیرفتن حقّ سر باز مىزنند. «فهم مقمحون» از پیش و پس در محاصره هستند، «سدّا» و بر چشمان آنان پردهاى آویخته شده و نمىبینند.
شاید مراد از «من بین ایدیهم سدّاً» آرزوهاى طولانى انسان براى آینده و مراد از «من خلفهم سدّاً» غفلت از خلافكارىهاى گذشته باشد كه آن آرزوها و غفلتها دو مانع بزرگ براى دیدن حقّ است.
در این آیات، دو كیفر در برابر دو انحراف بزرگ قرار گرفته است. «فهم غافلون - فهم لا یؤمنون»، «جعلنا فى اعناقهم اغلالاً - جعلنا من بین ایدیهم سدّا»
غافلان بى ایمان، نه از گذشتهى كفّار عبرت مىگیرند، «خلفهم» و نه از معجزه و استدلالى كه پیش روى آنان است. «من بین ایدیهم»
كافر در بن بست است. «سدّا»
در تبلیغ، معقولات را با محسوسات تشبیه كنیم. «سدّا»