وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبًاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
158
سُبۡحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
159
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
160
تفسیر نور
و (گفتند: خدا از جنّیان همسر گرفته است و) میان خدا و جنّ نسبتى قائل شدند، در حالى كه جنّیان به خوبى مىدانند آنها (براى حساب پس دادن) احضار خواهند شد. خداوند از آن چه آنان مىگویند، منزّه است.
جز بندگان برگزیده خدا (كه او را به شایستگى توصیف مىكنند وسعادت یابند).
نکتهها
در اینكه مراد از نسبت خداوند با جن چیست، دو نظریه است: یكى آنكه جن شریك خداوند است، همان گونه كه در آیه صد سوره انعام مىخوانیم: «و جعلوا للّه شركاء الجّن» دیگر آنكه خداوند از جن همسرانى گرفته كه از آنان فرزندانى چون ملائكه به وجود آمدهاند.پیامها
انسانى كه از منطق و برهان جدا شد، هر خرافه و تهمتى را به هر كس بخواهد نسبت مىدهد تا آنجا كه براى خداوند همسرى از جنس جنّ مىپندارد. «جعلوا بینه و بین الجنة...» جن موجودى است عاقل و مكلّف و به معاد و حضور در پیشگاه عدل الهى براى بازپرسى معتقد است. «علمت الجنّ انهم لمحضرون»
همه در پیشگاه خدا بازجویى خواهند شد و خداوند با هیچ كس فامیل نیست. اگر جن با خداوند نسبت مىداشت براى كیفر و حساب نزد خدا احضار نمىشد. «انّهم لمحضرون»
هر كجا سخنى خرافه در مورد خداوند پیش آمد، با كلمه «سبحان اللّه» ذات الهى را منزه دارید. «و جعلوا بینه... سبحان اللّه عما یصفون»
هر كجا سخنى از گمراهان و منحرفان پیش آمد، حسابِ بندگان پاك را جدا كنید. (در این سوره بارها جملهى «الاّ عباداللّه المخلصین» تكرار شده است).
تمامى انسانها به جز بندگان برگزیده خداوند از توصیف شایستهى او ناتوانند. «سبحان اللّه عما یصفون الاّ عباد اللّه المخلصین»