وَعَجِبُوٓاْ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٌ مِّنۡهُمۡ وَقَالَ ٱلۡكَـٰفِرُونَ هَـٰذَا سَـٰحِرٌ كَذَّابٌ
4
تفسیر نور
و تعجب كردند كه هشدار دهندهاى از خودشان به سراغشان آمده و كافران گفتند: این، جادوگرى دروغگو است.
پیامها
مخالفان، نقطهى قوّت پیامبر را نقطهى ضعف او مىپندارند. (از مردم بودن، نقطهى قوّت است ولى كفّار از همین امر شگفت زده مىشدند). «عجبوا... منذر منهم» مهمترین وظیفهى انبیا هشدار است. «منذر منهم»
پیامبر، باید از جنس خود مردم باشد تا همان نیازها و احساسات را داشته باشد و بتواند الگو و رهبر مردم باشد. «منهم»
غرور و سرسختى نابجا، سبب مىشود كه انسان هر چه را مطابق تمایلاتش نباشد تكذیب كند. «فى عزة و شقاق و قال الكافرون...»
كفّار به جاى پیروى از منطق، تهمت مىزدند. «ساحر كذّاب»