أَن تَقُولَ نَفۡسٌ يَـٰحَسۡرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّـٰخِرِينَ
56
تفسیر نور
تا مبادا (در قیامت) كسى بگوید: «دریغا بر من بر آن چه در (كارى كه) جهت الهى (داشته) كوتاهى كردهام و همانا من از مسخره كنندگان (آیات او) بودم.»
نکتهها
«حسرت» به معناى پشیمانى شدید و «تفریط» به معناى كوتاهى كردن و «جَنب» به معناى جهت و ناحیه است.در روایات مىخوانیم كه: امامان معصوم علیهم السلام «جنب اللّه» هستند و در بیش از ده حدیث آمده كه كوتاهى در جنب اللّه، حمایت نكردن از امیرالمؤمنین علیه السلام است.65
امام باقر علیه السلام مىفرماید: شدیدترین حسرت در قیامت براى علمایى است كه به علم خود عمل نكردند.65) تفسیر اطیب البیان.
پیامها
قیامت، روز حسرت است. «یا حسرتى» ترك انابه و تسلیم و پیروى از وحى، كوتاهى كردن است. «فَرَّطْتُ»
از آن چه در كنار خداست باید پیروى كرد. «جنب اللّه» (كتاب خدا، اولیاى خدا، پیامبر خدا)
نتیجهى تمسخر حقّ در دنیا، تحقیر خویش در قیامت است. «یا حسرتى - ساخرین»
قیامت، روز اقرار و اعتراف است. «فرّطت - كنت لمن الساخرین»
ریشهى كوتاهىها، سبك شمردن دستورات الهى و بدتر از آن مسخره كردن آنهاست. «لمن الساخرین»