أَوۡ تَقُولَ لَوۡ أَنَّ ٱللَّهَ هَدَىٰنِي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِينَ
57
أَوۡ تَقُولَ حِينَ تَرَى ٱلۡعَذَابَ لَوۡ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
58
تفسیر نور
یا آن كه (از شدّت اندوه) بگوید: «اگر خداوند هدایتم كرده بود، از پرهیزكاران بودم».
یا هنگامى كه عذاب را ببیند بگوید: «اى كاش براى من بازگشتى بود تا ازنیكوكاران مىشدم».
نکتهها
گرچه در آیه 57، مجرم مىخواهد بگوید: خدا مرا هدایت نكرد كه به چنین راهى رفتم، ولى در آیه 59 پاسخ مىشنود كه ما تو را هدایت كردیم و اتمام حجّت نمودیم، ولى تو خود اهل تكذیب و استكبار بودى.پیامها
مجرم در قیامت، به دنبال تبرئهى خود است. «لو انّ اللّه هدانى» انسان براى نجات و رستگارى به هدایت الهى نیاز دارد. «انّ اللّه هدانى لكنت من المتّقین»
نشانه پذیرش هدایت الهى، تقوا و پارسایى است. «لو انّ اللّه هدانى لكنت من المتّقین»
در قیامت، ارزش تقوى روشن مىشود. «لو انّ اللّه هدانى لكنت من المتّقین»
در قیامت گنهكاران به حال متّقین غبطه مىخورند. «... لكنت من المتّقین»
راه پیشگیرى از گناه، توجّه دادن به صحنههاى خطرناك قیامت است. «اَوْ تقول... اَوْ تقول»
تقوى و احسان دو وسیله نجات بخش هستند. «لكنت من المتّقین... فاكون من المحسنین»
آرزوى گنهكاران در قیامت، بازگشت به دنیا براى احسان (به خود و دیگران) است. «لو انّ لى كرّة فاكون من المحسنین»
بازگشت به دنیا محال است. «لو انّ لى كرّةً...» (كلمه «لَو» در موردى بكار مىرود كه انجام آن محال باشد).