وَمَن يَعۡمَلۡ سُوٓءًا أَوۡ يَظۡلِمۡ نَفۡسَهُۥ ثُمَّ يَسۡتَغۡفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا
110
تفسیر نور
و هر كس بدى كند یا بر خویشتن ستم نماید سپس از خداوند آمرزش طلبد، خداوند را آمرزنده و مهربان خواهد یافت.
نکتهها
در كنار آیه قبل كه تهدید خائن بود، این آیه راه توبه به روى او مىگشاید.«سوء» در لغت، به معناى زیان رسانى به دیگران هم آمده است. پس آیه هم ظلم به مردم و هم ستم به خویش را مطرح مىكند. چنانكه برخى مراد از «سوء» را گناه صغیره و مراد از «ظلم به نفس» را گناهان كبیره دانستهاند.363
363) تفسیر راهنما.
پیامها
انسان حقّ ندارد حتّى به خودش ظلم كند و گناه در حقیقت ظلم به خویشتن است. «یظلم نفسه» راه بازگشت براى خطاكاران باز است. «یستغفر اللَّه»
میان استغفار بنده و مغفرت الهى، فاصلهاى نیست. «یستغفراللّه یجداللّه غفوراً»
توبهى واقعى چنان شیرین است كه انسان، رحمت الهى را در درون خود احساس مىكند. «یجدالله غفوراً رحیماً»
خداوند نه تنها بدىها را مىبخشد، بلكه مهربان هم هست. «غفوراً رحیماً»