وَمَن يَكۡسِبۡ إِثۡمًا فَإِنَّمَا يَكۡسِبُهُۥ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
111
تفسیر نور
و هر كس گناهى مرتكب شود، پس در حقیقت به زیان خود مرتكب شده و خداوند دانا و حكیم است.
نکتهها
گناه كه تجاوز از مرز قانون الهى است، صفاى دل و تقواى روح و عدالت را از بین مىبرد واین بزرگترین خسارت است. علاوه بر آنكه در نظام هستى و سنّتهاى الهى، نتیجه ظلم به مردم، دیر یا زود به خود ظالم مىرسد. «فانّما یكسبه علىنفسه»پیامها
هر گناهى در روح و جان انسان، اثر مستقیم دارد. «یكسبه على نفسه» انسان مجبور نیست وگناه را با سوء اختیار واراده خود انجام مىدهد.«یكسب»
آنچه در روح اثر سوء دارد، نیّت سوئى است كه گناه را به دنبال دارد، نه صرف عمل بى قصد. «یكسب»
در بازگرداندن آثار بد گناه به گناهكار هیچ خطائى رخ نمىدهد و كارى حكیمانه است. «علیماً حكیماً»
كار حكیمانه مشروط به آگاهى و علم است. «علیماً حكیماً»