إِن تُبۡدُواْ خَيۡرًا أَوۡ تُخۡفُوهُ أَوۡ تَعۡفُواْ عَن سُوٓءࣲ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوࣰّا قَدِيرًا
149إِن تُبۡدُواْ خَيۡرًا أَوۡ تُخۡفُوهُ أَوۡ تَعۡفُواْ عَن سُوٓءࣲ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوࣰّا قَدِيرًا
149انتقام و قصاص، «حقّ» است و عفو و گذشت، «فضل». به فرمودهى حضرت علىعلیه السلام، بخشودن دشمن، سپاس چیره شدن بر اوست. «اذا قدرت على عدوّك فاجعل العفو عنه شكراً للقدرة علیه»410
گاهى ظلم ستیزى وفریاد، ارزش است و گاهى عفو وبخشش. «تعفوا عن سوء»
عفو از موضع قدرت، ارزشمند است. «عفوّاً قدیراً»