إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡفُرُونَ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُواْ بَيۡنَ ٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيَقُولُونَ نُؤۡمِنُ بِبَعۡضٍ وَنَكۡفُرُ بِبَعۡضٍ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُواْ بَيۡنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا
150
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَـٰفِرُونَ حَقًّاۚ وَأَعۡتَدۡنَا لِلۡكَـٰفِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا
151
تفسیر نور
قطعاً كسانى كه به خداوند و پیامبرانش كفر مىورزند و مىخواهند میان خدا و پیامبرانش جدایى بیفكنند و مىگویند: به بعضى ایمان مىآوریم و به بعضى كافر مىشویم، و مىخواهند در این میانه راهى در پیش گیرند، (كه مطابق هوس باشد، نه عقل و استدلال)
به حقیقت كافر همینهایند ومابراى كافران عذاب خواركننده آماده ساختهایم.
نکتهها
آیه 150 به منزلهى مبتدا و آیهى 151 به منزلهى خبر آن است.یهودیان و مسیحیان، به خاطر هوسها و تعصّبات جاهلانه و تنگ نظرىهاى بىدلیل، برخى انبیا را قبول داشتند و به برخى كافر بودند.
پیامها
نبوّت، یك جریان وسنّت دائمى الهى و همچون زنجیر بهم پیوسته است. پس باید به همهى این جریان اعتقاد داشت.411 «یریدون ان یفرّقوا بین اللّه و رسله» خدا و رسول، جبههى واحدند و جدایى در كار نیست. «یفرّقوا بین اللّه ورسله»
كفر به خدا و رسولان، یا ایمان به خدا و كفر به همهى پیامبران، یا ایمان به خدا و كفر نسبت به بعضى انبیا، ممنوع است. راه حقّ، ایمان به خدا و همهى پیامبران است. «یكفرون، یقرّقوا، یقومون، هم الكافرون حقّا»
همه ادیان آسمانى باید به رسمیّت شناخته شوند. (البتّه در مرز تاریخى خود) «یقولون نؤمن ببعض و نكفر ببعض»
پذیرش قوانین مخالف اسلام، نوعى تبعیض در دین و ممنوع است. «نؤمن ببعض و نكفر ببعض»
التقاط و راه جدیدى در برابر راه انبیا گشودن، كفر است. «یتخذوا بین ذلك سبیلاً اولئك هم الكافرون»
جهنّم، هم اكنون نیز موجود و آفریده شده است. «اعتدنا»
411) نسبت به «امامت» نیز عقیده به همهى امامان لازم است. پذیرش بعضى و انكار بعضى یا توقّف، به منزلهى كفر به همه ائمه است.