لَّـٰكِنِ ٱلرَّٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ مِنۡهُمۡ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَۚ وَٱلۡمُقِيمِينَ ٱلصَّلَوٰةَۚ وَٱلۡمُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡـَٔاخِرِ أُوْلَـٰٓئِكَ سَنُؤۡتِيهِمۡ أَجۡرًا عَظِيمًا
162
در حدیث آمده است: آنكه زكات نمىپردازد، نمازش قبول نیست. پیامبرصلى الله علیه وآله نیز نمازگزارانى را كه اهل پرداخت زكات نبودند، از مسجد بیرون مىكرد. و به فرمودهى قرآن، نمازگزار واقعى بخیل نیست. «اذا مسّه الخیر منوعاً، الاّ المُصلّین»428
در انتقاد باید انصاف داشت. در این آیه مؤمنانِ یهود از ظالمان و حرامخواران استثنا شدهاند. «لكن الراسخون... منهم» دانشى ارزشمند است كه ریشه ورسوخ در جان داشته باشد. «الراسخون فى العلم»
هدف و باورهاى مشترك مهم است، نه نژاد و قبیله و زبان. «الراسخون فى العلم منهم و المؤمنون»
ایمان به همهى اصول در همهى ادیان الهى لازم است. «ما انزل الیك و ما انزل من قبلك»
با آنكه نماز و زكات، در همهى ادیان بودهاند، ولى به خاطر اهمّیت جداگانه ذكر شدهاند. «ما انزل الیك و ما انزل من قبلك و المقیمین الصلاة و...»
نماز از زكات جدا نیست و اهل نماز باید اهل انفاقهاى مالى هم باشند. «المقیمین الصلوة و المؤتون الزكوة»
نماز جایگاه مخصوص دارد. (همهى جملات آیه با واو و نون آمده «راسخون، مؤمنون، مؤتون»، ولى درباره نماز به جاى «مقیمون» كلمهى «مقیمین» بكار رفته كه در زبان عربى، نشانهى برجستگى آن است.)