وَرُسُلًا قَدۡ قَصَصۡنَـٰهُمۡ عَلَيۡكَ مِن قَبۡلُ وَرُسُلًا لَّمۡ نَقۡصُصۡهُمۡ عَلَيۡكَۚ وَكَلَّمَ ٱللَّهُ مُوسَىٰ تَكۡلِيمًا
164
تفسیر نور
وبه پیامبرانى كه پیش از این داستان آنان را برایت باز گفتهایم وپیامبرانى كه ماجراى آنان را براى تو نگفتهایم نیز وحى كردیم و خداوند با موسى سخن گفت، سخن گفتنى ویژه.
نکتهها
در میان سورههاى قرآن، سورههاى هود و شُعرا، در بیان قصص انبیا، جامعیّت بیشترى دارند.همهى پیامبران طرف سخن خدایند، ولى در این میان تنها حضرت موسىعلیه السلام «كلیم اللّه» شده است. شاید براى آنكه حضرت موسى در مبارزه با فرعون و تحمّل لجاجت و سرسختى بنىاسرائیل، لازم بود بیشتر و پى درپى با خداوند مرتبط باشد و پیام بگیرد، از این رو كلیم اللّه شد.
پیامها
آشنایى با تاریخ انبیا، چنان مفید و درس آموز است كه خداوند هم به آن پرداخته است. «رسلاً قد قصصناهم علیك» تعداد انبیا بیش از آن است كه در قرآن آمده است. «و رسلاً لم نقصصهم»
نه عمر انسان براى شنیدن همهى تاریخ كافى است و نه نیازى به شنیدن همهى تاریخ است. باید به مقدار عبرت شنید. «رسلاً لم نقصصهم»
گاهى نقل یك حادثه، بارها در قرآن تكرار مىشود و از برخى حوادث، اصلاً ذكرى به میان نمىآید، این نشان مىدهد كه قرآن، كتاب هدایت و تربیت است، نه داستان سرایى. «لم نقصصهم»