خودبرتربینى یهود - كه خود را نژاد برتر و فرزندان و محبوبان خدا مى‌دانستند - بزرگ‌ترین افترا بر خداست، چون خداوند هیچ كسى را فرزند خویش قرار نداده و همه در نزد او برابرند و امتیاز، براى ایمان و تقوى است.

در افترا، علاوه بر دروغ، تهمت، ایذاء، ظلم و هتك حیثیّت هم هست. افترا بر خدا روزه را باطل مى‌كند.

امام باقر علیه السلام فرمود: دروغ، از شرابخوارى بدتر است، ولى افترا از دروغ هم سخت‌تر است.

پیامبر موظّف به شناخت وارزیابى اعمال وعقائد اهل كتاب است. «انظر كیف یفترون...»

تزكیه‌ى نابجاى نفس و خود را مقرّب درگاه خدا دانستن، افترا بر خدا و مانع رشد است. كلمه «اثم» در لغت به چیزى گفته مى‌شود كه انسان را از صلاح و ثواب باز دارد. «كفى به اثماً مبیناً»