فَمِنۡهُم مَّنۡ ءَامَنَ بِهِۦ وَمِنۡهُم مَّن صَدَّ عَنۡهُۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا
55
فَمِنۡهُم مَّنۡ ءَامَنَ بِهِۦ وَمِنۡهُم مَّن صَدَّ عَنۡهُۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا
55
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَـٰتِنَا سَوۡفَ نُصۡلِيهِمۡ نَارًا كُلَّمَا نَضِجَتۡ جُلُودُهُم بَدَّلۡنَـٰهُمۡ جُلُودًا غَيۡرَهَا لِيَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًا
56
پوست جدید، به خاطر چشیدن عذاب شدید است. (چون در سوختن، بیشتر درد و سوزش مربوط به پوست است واگر آتش به استخوان برسد، درد كم مىشود). «بدّلناهم جلوداً»
معاد جسمانى است. «بدّلناهم جلوداً»
هرگز عذاب، به خاطر استمرار، براى كافران عادّى نمىشود. «لیذوقوا العذاب»
عذاب كردن دائمى كفّار حكیمانه است و هیچ نیروئى قادر بر جلوگیرى از قهر خداوند در دوزخ نیست. «عزیزاً حكیماً»