۞ وَيَـٰقَوۡمِ مَا لِيٓ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلنَّجَوٰةِ وَتَدۡعُونَنِيٓ إِلَى ٱلنَّارِ
41
تَدۡعُونَنِي لِأَكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَأُشۡرِكَ بِهِۦ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٌ وَأَنَاْ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡغَفَّـٰرِ
42
تفسیر نور
(مؤمن آل فرعون گفت:) اى قوم! مرا چه مىشود كه شما را به رهایى (از آتش) مىخوانم و شما مرا به دوزخ فرا مىخوانید؟!
مرا دعوت مىكنید تا به خدا كفر ورزم و چیزى را كه به (حقّانیّت) آن علم ندارم شریك او گردانم (در حالى كه) من شما را به سوى (خداوند) عزیزغفّار دعوت مىكنم.
نکتهها
مؤمن آل فرعون، كمكم پردهى تقیّه را كنار زده و دعوت به سوى خداوند را هر لحظه شفّافتر مىنماید.از آیهى 29 تا این جا چند مرتبه تعبیر «یا قوم» آمده كه نشان دهندهى سوز و اصرار مؤمن آل فرعون براى هدایت مردم حتّى در رژیم فرعونى است.
در این دو آیه دو بار جملهى «ادعوكم» و دو بار جملهى «تدعوننى» آمده كه همه با فعل مضارع است و این، نشانهى تداوم و استمرار دعوت از دو جبههى حقّ و باطل است.
پیامها
اگر سوز و ایمان و استقامت باشد؛ انسان یك تنه در برابر انبوه منحرفان قیام كرده، فریاد مىزند. «ادعوكم» تضاد و تزاحم میان حقّ و باطل همواره بوده است. «ادعوكم - تدعوننى»
كثرت دعوت كنندگان به باطل، در دعوت یك تنهى شما اثر نگذارد. («تدعوننى» جمع است و «ادعوكم» مفرد).
نظامهاى فاسد، در فكر انحراف مؤمنان هستند. «تدعوننى»
راه حقّ به نجات و راه باطل به دوزخ مىانجامد. «الى النجاة - الى النار»
در دعوت به حقّ، تنها سراغ مردم عادى نروید بلكه سراغ منادیان كفر و شرك نیز بروید. «ادعوكم الى النجاة و تدعوننى لاكفر باللّه و اشرك»
مشرك، منطق و برهان ندارد. «اشرك به ما لیس لى به علم»
براى جذب افراد منحرف از بهترین تعبیرات استفاده كنید. (این كه فرمود: مرا چه شد، «مالى» و نفرمود: «مالكم» شما را چه مىشود و همچنین تعبیر به نجات، عزیز و غفّار، براى جذب منحرفان به راه رشد و سعادت است).
توبه و بازگشت از كفر و شرك، مورد پذیرش است. «ادعوكم الى العزیز الغفّار»
مغفرت خداوند به خاطر ناتوانى و عجز نیست بلكه در عین قدرت، بخشنده است. «العزیز الغفّار»