سوره غافر - آیه 43 جزء 24 - صفحه 472

    لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدۡعُونَنِيٓ إِلَيۡهِ لَيۡسَ لَهُۥ دَعۡوَةٌ فِي ٱلدُّنۡيَا وَلَا فِي ٱلۡـَٔاخِرَةِ وَأَنَّ مَرَدَّنَآ إِلَى ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ هُمۡ أَصۡحَـٰبُ ٱلنَّارِ

    43

تفسیر نور
قطعاً آن چه مرا به آن دعوت مى‌كنید، در دنیا و آخرت در خور دعوت نیست، در حالى كه بازگشت ما به سوى خداست و مسرفان همدم آتشند.

نکته‌ها
«جَرَم» به معناى قطع كردن و چیدن میوه است و «لا جرم» یعنى: قطع نشدنى و پیوسته، همواره چنین است و جز این نیست.

این آیه نیز ادامه سخنان هدایت گرانه مؤمن آل فرعون است.

جمله «لیس له دعوة» را چند نوع مى‌توان معنا كرد:

الف) بت‌ها و طاغوت‌ها توان اجابت هیچ دعائى را ندارند.

ب) بت‌ها و طاغوت‌ها پیام دعوت براى هدایت یا نجات بشر ندارند.

ج) بت‌ها و طاغوت‌ها ارزش دعوت ما را ندارند.

پیام‌ها
در مسایل عقیدتى، ایمان و قاطعیّت لازم است. «لا جرم»

در امر به معروف و نهى از منكر با دلیل سخن بگوییم. (بت‌ها نمى‌توانند مردم را به خود دعوت نمایند). «لیس له دعوة»

اسراف تنها در مال نیست، بلكه هدر دادن استعدادها و نیروهاى انسانى به خاطر پایبندى به بت‌هایى كه جمادى بیش نیستند نیز اسراف است. «ان المسرفین هم اصحاب النار»