ٱللَّهُ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ قَرَارًا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءً وَصَوَّرَكُمۡ فَأَحۡسَنَ صُوَرَكُمۡ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ فَتَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
64
تفسیر نور
خداوند كسى است كه زمین را محل استقرار شما و آسمان را سر پناه قرار داد و شما را نقش بندى كرد، پس صورتهاى شما را نیكو نمود و از پاكیزهها به شما روزى داد، این است خدایى كه پروردگار شماست، پس پر بركت و بلند مرتبه است خدایى كه پروردگار جهانیان است.
نکتهها
چند آیه قبل سخن از نعمتهاى زمانى نظیر شب و روز بود، این آیه نعمتهاى مكانى نظیر زمین و آسمان را مطرح مىكند.براى خداشناسى، هم توجّه به آیات آفاقى و طبیعى لازم است. «الارض... و السماء» و هم آیات انفسى. «صوّركم... رزقكم...»
در مورد خلقت انسان و اعطاى روح به او، خداوند به خود تبریك گفته و فرمود: «فتبارك اللّه احسن الخالقین» در این آیه نیز كه موضوع آفرینش نیكوى انسان مطرح شد، خداوند به خود تبریك گفته و مىفرماید: «فتبارك اللّه ربّ العالمین»
پیامها
زمین در آغاز مضطرب و متزلزل بوده است، خداوند آن را براى سكونت بشر آرام ساخته است. «جعل لكم الارض قرارا» آفرینش، هدفدار است. «لكم الارض»
زمین با همهى حركاتى كه دارد آرام است. «قرارا»
در میان موجودات، خداوند بهترین صورت را به انسان عطا كرده است. «صوّركم فاحسن صوركم»
زیبایى چهره، یكى از نعمتهاى الهى است. «فاحسن صوركم»
آنچه خداوند رزق ما قرار داده است، طیّبات و چیزهاى دلپسند و پاكیزه است و اگر انسان از غیر طیّبات استفاده كند، سوء انتخاب ولجاجت خود اوست. «رزقكم من الطّیّبات»
اندام زیبا و رزق طیّب جلوهى ربوبیّت الهى است. «فاحسن صوركم و رزقكم... ذلكم اللّه ربّكم»
آرامش زمین و بناى آسمان و آفرینش شما و روزى دادن با طیبات، همه و همه براى رشد دادن شما است. «ذلكم اللّه ربّكم»
وجود خداوند، مایهى بركت و رحمت است. «فتبارك اللّه»
تمام هستى تحت تربیت خداوند، به سوى كمال در حركتند. «ربّ العالمین»