هُوَ ٱلۡحَيُّ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱدۡعُوهُ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
65
تفسیر نور
اوست زندهاى كه جز او معبودى نیست، پس او را در حالى كه دین را براى او خالص نمودهاید بخوانید. سپاس براى خداوندى است كه پروردگار جهانیان است.
پیامها
حیاتِ واقعى از آنِ خداست. «هو الحىّ» (حیات دیگران، محدود و فانى و وابسته است). اول شناخت و معرفت سپس دعا و پرستش. «احسن صوركم... خلقكم... هو الحى... لا اله الاّ هو... فادعوه مخلصین»
معبود باید زنده باشد. «هو الحىّ لا اله الاّ هو»
اگر جز او معبودى نیست، پس تنها او را پرستش كنیم. «لا اله الاّ هو فادعوه مخلصین»
از آداب دعا ستایش پروردگار است. «فادعوه... الحمدللّه...»
میان دعا و ربوبیّت، رابطهى تنگاتنگ است. «فادعوه... ربّ العالمین»
ربوبیّت خداوند سبب ستایش اوست. («الحمدللّه ربّ العالمین»
هستى رو به كمال است. «ربّ العالمین»