هُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُ فَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ
68
تفسیر نور
او كسى است كه زنده مىكند و مىمیراند، و چون به وجود چیزى حكم كند، فقط به آن مىگوید: «باش» پس بى درنگ موجود مىشود.
نکتهها
در قرآن، هشت مرتبه جملهى «كن فیكون» آمده كه رمز قدرت مطلقه الهى است.مراد از قول الهى در این آیه، ارادهى تكوینى خداوند بر وجود امرى است، نه آنكه نیاز به سخن گفتن باشد. «فانّما یقول له كن فیكون»
پیامها
میراندن و زنده كردن تنها به دست اوست. «هو الذّى» قدرت او نسبت به زنده كردن و میراندن یكسان است. «یحى و یمیت»
قدرت خدا مطلق است و هیچ امرى از تحت قدرت خداوند خارج نیست. (كلمه «امراً» به معناى هر امرى است).
ارادهى خداوند حتمى و قطعى است و شكست ندارد. «كن فیكون»