وَٱلَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِي ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا ٱسۡتُجِيبَ لَهُۥ حُجَّتُهُمۡ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمۡ وَعَلَيۡهِمۡ غَضَبࣱ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ شَدِيدٌ
16وَٱلَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِي ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا ٱسۡتُجِيبَ لَهُۥ حُجَّتُهُمۡ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمۡ وَعَلَيۡهِمۡ غَضَبࣱ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ شَدِيدٌ
16هنگامى كه راه روشنى براى شما ثابت شد به خاطر شك و وسوسه از آن دست بر ندارید و هنگامى كه به كسى ایمان پیدا كردید با شایعه او را رها نكنید. وقتى كه یك راه و رسم و یا عادت و سنّتى نیكو و منطقى در جامعه تثبیت شده آن را به جدل نكشید.
شرك فاقد اعتبار است و مشركان منطقى ندارند. «حجّتهم داحضة»
تلاش براى به تردید انداختن مؤمنان، موجب خشم و عذاب الهى است. «یحاجّون... علیهم غضب و لهم عذاب»