وَٱلَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِي ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا ٱسۡتُجِيبَ لَهُۥ حُجَّتُهُمۡ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمۡ وَعَلَيۡهِمۡ غَضَبٌ وَلَهُمۡ عَذَابٌ شَدِيدٌ
16
تفسیر نور
و كسانى كه درباره خداوند پس از آنكه دعوت او را پذیرفتهاند به جدال (مىپردازند) دلیلشان نزد پروردگارشان باطل و بىپایه است و برآنهاست خشم الهى و برایشان عذاب سختى است.
نکتهها
«محاجّه» از «حجّ» به معناى قصد است و به آن نوع گفتگویى گفته مىشود كه قصد گوینده اثبات یا ابطال چیزى باشد.هنگامى كه راه روشنى براى شما ثابت شد به خاطر شك و وسوسه از آن دست بر ندارید و هنگامى كه به كسى ایمان پیدا كردید با شایعه او را رها نكنید. وقتى كه یك راه و رسم و یا عادت و سنّتى نیكو و منطقى در جامعه تثبیت شده آن را به جدل نكشید.
پیامها
بعد از آنكه از راه عقل و فطرت خدا را شناختید مجادله نكنید. «یحاجّون فى اللّه من بعد ما استجیب له» شرك فاقد اعتبار است و مشركان منطقى ندارند. «حجّتهم داحضة»
تلاش براى به تردید انداختن مؤمنان، موجب خشم و عذاب الهى است. «یحاجّون... علیهم غضب و لهم عذاب»