حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَنَا قَالَ يَـٰلَيۡتَ بَيۡنِي وَبَيۡنَكَ بُعۡدَ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ فَبِئۡسَ ٱلۡقَرِينُ
38
وَلَن يَنفَعَكُمُ ٱلۡيَوۡمَ إِذ ظَّلَمۡتُمۡ أَنَّكُمۡ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ
39
تفسیر نور
(همراه بودن شیطان ادامه دارد) تا زمانى كه (مجرم در قیامت) نزد ما آید (و به شیطان همدم خود) گوید: اى كاش میان من و تو فاصله مشرق و مغرب بود، چه بد همنشینى بودى.
(ولى به آنان گفته مىشود) امروز (آرزوى دورى از شیاطین) براى شما سودى ندارد چرا كه ظلم كردید، شما (با شیاطین) در عذاب مشتركید.
نکتهها
مجرمان در قیامت آرزو مىكنند كه لااقل در جهنّم از شیاطین دور باشند، ولى قرآن مىفرماید: آنها در عذاب هم با شیاطین شریكند و از هم جدا نمىشوند.پیامها
ندامتها در دنیا مىتواند ثمربخش باشد ولى در آخرت جز حسرت سودى ندارد. «یا لیت...» روز قیامت كه پردهها كنار مىرود بسیارى محبوبها منفور و پندارها باطل مىشوند. «یحسبون انهم مهتدون حتّى اذا جاءنا»
در قیامت، شیاطین با آدمیان محشور مىشوند. «یا لیت بینى و بینك»
همنشینان دنیا، همنشینان قیامت خواهند بود. «فهو له قرین... فبئس القرین»
قرین بودن با شیطان در روز قیامت خود نوعى عذاب است. «فبئس القرین»
اعراض از ذكر خدا كه زمینه سلطه شیطان است، ظلم به خویش و انبیاست. «اذ ظلمتم»
برخلاف زندان دنیا كه سختى زندان عمومى كمتر از انفرادى است، در قیامت عمومى بودن عذاب هیچ سودى ندارد. «لن ینفعكم... انّكم فى العذاب مشتركون»