حمٓ
1
وَٱلۡكِتَـٰبِ ٱلۡمُبِينِ
2
إِنَّا جَعَلۡنَـٰهُ قُرۡءَٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ
3
وَإِنَّهُۥ فِيٓ أُمِّ ٱلۡكِتَـٰبِ لَدَيۡنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ
4
تفسیر نور
حا، میم.
به كتاب روشنگر سوگند.
همانا ما آن را قرآنى عربىّ قرار دادیم باشد كه در آن تعقّل كنید.
و همانا آن در امّ الكتاب (لوح محفوظ) است كه نزد ما بلند مرتبه و حكمتآمیز و استوار است.
نکتهها
ویژگىهاى قرآن به عنوان یك كتاب آسمانى، آن است كه:روشن و روشنگر است. «مبین»
از سرچشمه علم الهى است. «فى امّ الكتاب»
جایگاه معنوى دارد. «لدینا»
لفظ و محتواى آن بلند مرتبه و بلند پایه است. «علّى»
محتواى آن حكمتآمیز و استوار است. «حكیم»
كلمهى «قرآن» از ریشهى «قرأ» به معناى كتاب خواندنى است.
كلمهى «عربىّ» از «عرب» به معناى واضح و آشكار است. زبان عربى، یعنى زبانِ گویا و بدونِ ابهام.
پیامها
میان حروف مقطّعه و نزول قرآن رابطه است. این كتاب از همین حروفِ الفبا تألیف یافته است. «حم والكتاب» قرآن، مقدّس و قابل سوگند است. «الكتاب»
سوگند به غیر خداوند نیز جایز است. «والكتاب»
گرچه بعضى از آیات قرآن متشابه است، ولى بیشتر آیات آن شفّاف، روشن قابل فهم است. «الكتاب المبین»
قرآن، بر عربى بودن زبان خود تأكید دارد. «قرآناً عربیّاً»
انتخاب راه خدا، باید از طریق تعقّل باشد نه تعبّد. «قرآنا عربیّاً... تعقلون»
وظیفه ما تبلیغ دین است گرچه در اثر پذیرى مردم تردید است. «قرآنا عربیّاً لعلّكم تعقلون»
همهى كتب آسمانى به یك كتاب واحد كه مادر همهى كتابهاست باز مىگردد. «انه فى امّ الكتاب»
حقیقت قرآن در لوح محفوظ و نزد خداوند است. «فى امّ الكتاب لدینا»
هر كس اهل تعقّل باشد، حتماً از قرآن بهرهمند خواهد شد. «لعلكم تعقلون»
دست بشر به همه معارف بلند قرآن نخواهد رسید. «لَعلىٌّ»
گذشت زمان و پیشرفت علوم بشرى، از استحكام قرآن نمىكاهد. «حكیم»