يَـٰعِبَادِ لَا خَوۡفٌ عَلَيۡكُمُ ٱلۡيَوۡمَ وَلَآ أَنتُمۡ تَحۡزَنُونَ
68
يَـٰعِبَادِ لَا خَوۡفٌ عَلَيۡكُمُ ٱلۡيَوۡمَ وَلَآ أَنتُمۡ تَحۡزَنُونَ
68
ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُواْ مُسۡلِمِينَ
69
ٱدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ أَنتُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ تُحۡبَرُونَ
70
يُطَافُ عَلَيۡهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكۡوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشۡتَهِيهِ ٱلۡأَنفُسُ وَتَلَذُّ ٱلۡأَعۡيُنُ وَأَنتُمۡ فِيهَا خَـٰلِدُونَ
71
یكى از لذّتهاى چشم، ملاقات اولیاى الهى است كه انسان در دنیا موفّق به دیدار آنان نشده است.
نعمتهاى بهشتى اقسام مزایا را دارا هستند:
همهى سلیقهها و چشمها را اشباع مىكند. «تشتهیه الانفس و تلذّ الاعین»
تنوّع دارند. «صحاف - اكواب»
زیبا هستند. «ذهب»
مطابق میل هستند. «تشتهیه الانفس»
چشم از دیدن آن خسته نمىشود «تلذّ الاعین»
از اینكه قرآن فرمان مىدهد شما و همسرانتان وارد بهشت شوید، معلوم مىشود كه مراد، همسران دنیوى آنان است، زیرا حورالعین بیرون از بهشت نیستند تا فرمان ورود به آنان داده شود.42
اول آرامش سپس دریافت نعمتهاى بهشتى. «لا خوف علیهم... ادخلوا الجنّة»
ایمان به تنهایى كافى نیست، باید تسلیم كامل باشیم. «آمنوا... و كانوا مسلمین»
همسران با ایمانِ دنیوى، در آخرت نیز همراهند. «ادخلوا... انتم و ازواجكم»
لذّت چشم در قیامت، به گونهاى است كه با دیگر خواستههاى بهشتیان برابرى مىكند. «تشتهیه الانفس و تلذّ الاعین»
رسیدن به تمام خواستهها، فقط در بهشت امكانپذیر است. «فیها ما تشتهیه الانفس»
غرائز و كششهاى درونى انسان تا قیامت همراه انسان است. «فیها ما تشتهیه الانفس...»