لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ
56
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ
56
فَضۡلًا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
57
بهشت جاودانه است و بهشتیان از دغدغه مرگ در امانند. «لایذوقون فیها الموت...»
هیچ كس از خداوندطلبى ندارد، هر چه هست فضل اوست. «فضلاً من ربّك»
تمام كامیابىهاى بهشتیان در سایه لطف خداوند است، اگر رهنمود و سوز و خلوص پیامبر نبود، متّقین در كار نبودند تا به بهشت برسند. «فضلاً من ربّك»
سعادت واقعى در سایهى تقوا و نجات از دوزخ است. «وقاهم عذاب الجحیم... ذلك هو الفوز العظیم»