حمٓ
1
تَنزِيلُ ٱلۡكِتَـٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ
2
إِنَّ فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَـَٔايَـٰتٍ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ
3
تفسیر نور
حا، میم.
نزول كتاب از طرف خداوند عزّتمند حكیم است.
همانا در آسمانها و زمین براى مؤمنان نشانههایى است.
نکتهها
خداوند، حكیم است، «الحكیم» كتابش نیز حكیم است، «یس والقرآن الحكیم»1 پیامبرش نیز معلّم حكمت است. «یعلّمهم الكتاب والحكمة»2كتاب خدا و آفرینش او در پیش چشم همه است، لیكن از كتابش تنها متّقین بهره مىگیرند «هُدىً للمتّقین»3 و از آفرینش تنها مؤمنان به یاد خدا مىافتند. «لآیات للمؤمنین»
1) یس، 1 - 2.
پیامها
قرآن، از همین حروف الفبا كه در اختیار همه است تألیف یافته و به تدریج نازل شده است. «حم، تنزیل الكتاب» فرستادن كتاب و قانون از بزرگترین نعمتهاى الهى است. لذا قبل از نعمت آسمانها و زمین نام آن آمده است. «تنزیل الكتاب»
در شیوهى تبلیغ باید اول جایگاه قرآن روشن شود، سپس از تذكّرات و دستورات آن پیروى شود. «تنزیل... العزیز الحكیم»
قرآن هم اصالت دارد، «من اللّه» هم مصونیّت. «العزیز»
نظام تشریع و تكوین از یك مبدأ هستند و با یكدیگر هماهنگاند. «تنزیل الكتاب... انّ فى السموات...»
مطالعه در طبیعت براى خداشناسى، مورد تشویق قرآن است. «انّ فى السموات و الارض لآیات للمؤمنین»
نه فقط آیات قرآن، بلكه صفحاتِ كتاب طبیعت، براى مؤمنان آیه و نشانه است. «السموات و الارض لآیات للمؤمنین»