۞ ٱللَّهُ ٱلَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡبَحۡرَ لِتَجۡرِيَ ٱلۡفُلۡكُ فِيهِ بِأَمۡرِهِۦ وَلِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
12
تفسیر نور
خداوند كسى است كه دریا را براى شما رام كرد تا به فرمان او كشتىها در آن جریان پیدا كنند و تا از فضل او جستجو كنید و شاید شكرگزارى كنید.
پیامها
كارهاى خداوند هدفدار، حكیمانه و در راستاى بهرهگیرى انسان است. «سخّر لكم، لتجرى البحر لتبتغوا - لعلّكم تشكرون» منافع مادّى باید مقدّمه رابطه الهى باشد. «لتجرى... لتبتغوا... لعلّكم تشكرون»
تسخیر دریاها و تأثیر عوامل طبیعى تحت اراده خداست. «بامره»
تلاش براى معیشت زندگى و رفاه یك ارزش است. «لتبتغوا»
گرچه فضل و رحمت از خداوند است، ولى انسان نیز باید براى بدست آوردن آن در تكاپو و تلاش باشد. «لتبتغوا من فضله»
انسان از خداوند طلبى ندارد هر چه هست لطف اوست. «من فضله»
توجّه به نعمتها، روحیّهى شكر را در انسان زنده مىكند. «سخّر لكم... لعلّكم تشكرون»
اقیانوسها براى انسان رام هستند، شاید انسان هم براى خدا رام شود. «لعلكم تشكرون»
انسان، آزاد و صاحب اختیار است. «لعلّكم تشكرون» (كلمهى «لعلّ» به معناى شاید، نشانه تردید خداوند نیست، بلكه نشانه اختیار انسان است كه مىتواند شاكر باشد و یا ناسپاس)