وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعًا مِّنۡهُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوۡمٍ يَتَفَكَّرُونَ
13
وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعًا مِّنۡهُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوۡمٍ يَتَفَكَّرُونَ
13
با حاكم شدن بر هستى، مغرور نشویم كه هرچه هست از اوست. «جمیعاً منه»
هماهنگى اجزاى هستى در جهت واحد، نشانهى یكتایى آفریدگار است. «جمیعاً منه»
فكر كردن در نعمتهاى الهى نوعى تشكّر از اوست.«تشكرون... لقوم یتفكّرون»
خداوند انسان را به تفكّر دعوت و تشویق كرده است. «لقوم یتفكّرون»
در تسخیر هستى براى انسان، نشانههاى زیادى براى اهل فكر وجود دارد. «لآیات لقوم یتفكّرون» (شاید رابطه تفكّر و تسخیر این باشد كه در انسان قدرتى نهفته كه مىتواند تمام مظاهر طبیعت را به نفع خود تصرّف كند و این قدرت با اندیشه بكار مىافتد.)
هم احساس را شكوفا كنید و هم اندیشه را رشد دهید. «تشكرون - یتفكّرون»