سوره احقاف - آیه 11 جزء 26 - صفحه 503

    وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَوۡ كَانَ خَيۡرًا مَّا سَبَقُونَآ إِلَيۡهِ‌ۚ وَإِذۡ لَمۡ يَهۡتَدُواْ بِهِۦ فَسَيَقُولُونَ هَـٰذَآ إِفۡكٌ قَدِيمٌ

    11

تفسیر نور
و كسانى كه كفر ورزیدند، درباره كسانى كه ایمان آورده‌اند، گویند: اگر (اسلام) خوب بود، آنان در پذیرفتن آن بر ما سبقت نمى‌گرفتند. و چون خود هدایت نیافتند، به زودى خواهند گفت: این دروغى سابقه‌دار است.

نکته‌ها
كفار گمان مى‌كنند تنها آنان مى‌فهمند و اگر امر مفید و خوبى وجود داشته باشد، پیش از دیگران به آن دست مى‌یابند. و چون آنان ایمان نیاورده‌اند، لابد، ایمان امر خوبى نیست!

پس از آنكه پیامبر فرمود: «ما كنت بدعاً من الرسل» رسالت، چیز جدیدى نیست و من پیامبرى نوظهور نیستم، دشمنان، دست به تخریب اصل نبوّت زدند و گفتند: «هذا افك قدیم» این دروغى قدیمى و نیرنگى كهن است.

پیام‌ها
كفار، خود را زیرك‌تر از مسلمانان مى‌پندارند. «لو كان خیراً ما سبقونا الیه»

تبلیغات تحقیرآمیز علیه اسلام و مسلمانان همیشه بوده است. «لو كان خیراً ما سبقونا...»

در هدایت قرآن شكى نیست، ولى افراد لجوج و متكبر آن را نمى‌پذیرند.

«و اذ لم یهتدوا»

دشمن، همیشه از یك راه وارد نمى‌شود و یك حرف ومنطق ندارد. گاهى مى‌گوید: اسلام ارزشى ندارد وگرنه ما قبل از همه مى‌پذیرفتیم، «لو كان خیراً ما سبقونا» و گاهى مى‌گوید: این مطالب، دروغ كهن و سابقه‌دارى بیش نیست. «فسیقولون هذا افك قدیم»

گاهى باید مربّى، افراد تحت تربیت خود را با آشنا كردن به انواع ادعاها و گرایش‌ها و سخنان یاوه و مسموم و دادن پاسخ به آنها، بیمه كند. «قال الّذین كفروا... فسیقولون...»

رهبر و مردم باید یاوه‌سرایى‌هاى مخالفان را پیش‌بینى كنند. «فسیقولون»

مخالفان به قدرى لجوجند كه هم محتواى قرآن را دروغ مى‌پندارند و هم تاریخ مصرف گذشته مى‌دانند. «هذا افك قدیم»

این‌كه قرآن مربوط به زمان پیامبر بوده و به درد امروز نمى‌خورد، شبهه و حرفِ جدیدى نیست، مخالفانِ مدعى فكر و اندیشه در زمان پیامبر نیز، این شبهات و حرف‌هاى بى‌اساس را مى‌گفتند. «هذا... قدیم»

زشت بودن افترا و دروغ‌بافى، امرى فطرى است. حتّى كفار براى شكستن اسلام، آن را افك و افترا مى‌نامیدند. «افك قدیم»