وَإِذۡ صَرَفۡنَآ إِلَيۡكَ نَفَرًا مِّنَ ٱلۡجِنِّ يَسۡتَمِعُونَ ٱلۡقُرۡءَانَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوٓاْ أَنصِتُواْ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوۡاْ إِلَىٰ قَوۡمِهِم مُّنذِرِينَ
29
تفسیر نور
و آنگاه كه گروهى از جن را به سوى تو روانه ساختیم تا قرآن را بشنوند، پس چون نزد آن حاضر شدند، گفتند: خاموش باشید! (و گوش فرا دهید) پس چون (شنیدن آیات) به انجام رسید، به سوى قوم خود باز گشتند تا آنان را هشدار دهند.
نکتهها
آشنایى با قرآن، بینش و افق دید خردمندان را باز و وسیع مىكند. قرآن مىگوید: موجود صاحب شعور و اراده تنها انسان نیست، بلكه موجود دیگرى مثل جنّ، با داشتن همان شرایط، توان بیشترى دارند.شاید در این آیه تعریضى به انسانهاى مشرك و منحرف باشد كه خود را عقل كل مىدانند كه اگر شما با شنیدن این همه آیات ایمان نیاوردید، امّا جنّیان با شنیدن چند آیه، هم ایمان آوردند و هم مبلّغ آن شدند.
پیامها
آنجا كه خداوند اراده كند، مسیر حركتها عوض مىشود. «صرفنا» جن همانند انسان داراى عقل و تكلیف و مسئولیّت و قدرت انتخاب و ارشاد همنوع خود است. «یستمعون القرآن...»
جن نیز مىفهمد كه به هنگام استماع قرآن، باید سكوت كرد. «یستمعون القرآن... قالوا انصتوا»
پس از شناخت حق، حركت لازم است. «یستمعون القرآن... ولّوا الى قومهم»
در تبلیغ باید از آشنایان و نزدیكان شروع كرد. «الى قومهم»
هر جا استعداد و آمادگى باشد، چند آیه و چند تذكر كارساز است. «یستمعون القرآن... ولّوا الى قومهم منذرین»
جن نیز داراى زندگى اجتماعى است. «نفراً من الجنّ... ولّوا الى قومهم منذرین»