أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِۦ كَمَن زُيِّنَ لَهُۥ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُم
14
تفسیر نور
پس آیا كسى كه بر دلیل روشنى از طرف پروردگارش است، همچون كسى است كه بدى كردارش در نظرش آراسته شده و از هوسهایش پیروى كرده است؟
نکتهها
«بیّنه» در اصل به چیزى مىگویند كه میان دو چیز فاصله و جدایى ایجاد مىكند به گونهاى كه دیگر هیچ گونه ربط و اتصالى با هم نداشته باشند. به همین خاطر به دلیل روشن و آشكارى كه حقّ را از باطل جدا مىكند «بیّنه» مىگویند.37پیامبر با منطق و بیّنه به سراغ مردم مىآید، ولى مردم با خوب پنداشتن راه خود و پیروى از هوسهاى خویش با او برخورد مىكنند.
رسالت پیامبر اسلام همراه با بیّنه است. آن حضرت از جانب خداوند مأمور است و از پیش خود حرفى ندارد و بر این امر تأكید مىورزد. «انّى على بیّنة من ربّى»38
37) تفسیر نمونه.
پیامها
تكیهگاه مؤمن، دلیل و برهان است، «بیّنة من ربّه» امّا كفّار به پندار و هوس خویش تكیه دارند. «زیّن له سوء عمله» خودمحورى، نقطه مقابل خدامحورى است. كسى كه در برابر دلیل و استدلال تواضع نكند، پیرو هوسهاى خود و دیگران خواهد شد. «بیّنة من ربّه... اتّبعوا اهوائهم»
انسان فطرتاً با بدى مخالف است و هر كجا مىخواهد دست به كار زشتى بزند، ابتدا آن را رنگ و لعاب زیبایى مىزند. «زیّن له سوء عمله»
مقتضاى ربوبیّت، نشان دادن دلائل روشن است. «بیّنة من ربّه»
بعضى از كارها داراى قبح ذاتى است. یعنى ذات و حقیقت آن عوض نمىشود گرچه زیباسازى و تقلّب صورت بگیرد. «زیّن له سوء عمله»
انسان براى رسیدن به خواستههاى نفسانى، كارهاى زشت را به گونهاى توجیه مىكند كه انجام آن زیبا و پسندیده باشد. «زیّن له سوء عمله و اتبعوا اهوائهم»