أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةࣲ مِّن رَّبِّهِۦ كَمَن زُيِّنَ لَهُۥ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُم
14أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةࣲ مِّن رَّبِّهِۦ كَمَن زُيِّنَ لَهُۥ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُم
14پیامبر با منطق و بیّنه به سراغ مردم مىآید، ولى مردم با خوب پنداشتن راه خود و پیروى از هوسهاى خویش با او برخورد مىكنند.
رسالت پیامبر اسلام همراه با بیّنه است. آن حضرت از جانب خداوند مأمور است و از پیش خود حرفى ندارد و بر این امر تأكید مىورزد. «انّى على بیّنة من ربّى»38
خودمحورى، نقطه مقابل خدامحورى است. كسى كه در برابر دلیل و استدلال تواضع نكند، پیرو هوسهاى خود و دیگران خواهد شد. «بیّنة من ربّه... اتّبعوا اهوائهم»
انسان فطرتاً با بدى مخالف است و هر كجا مىخواهد دست به كار زشتى بزند، ابتدا آن را رنگ و لعاب زیبایى مىزند. «زیّن له سوء عمله»
مقتضاى ربوبیّت، نشان دادن دلائل روشن است. «بیّنة من ربّه»
بعضى از كارها داراى قبح ذاتى است. یعنى ذات و حقیقت آن عوض نمىشود گرچه زیباسازى و تقلّب صورت بگیرد. «زیّن له سوء عمله»
انسان براى رسیدن به خواستههاى نفسانى، كارهاى زشت را به گونهاى توجیه مىكند كه انجام آن زیبا و پسندیده باشد. «زیّن له سوء عمله و اتبعوا اهوائهم»