إِن يَسۡـَٔلۡكُمُوهَا فَيُحۡفِكُمۡ تَبۡخَلُواْ وَيُخۡرِجۡ أَضۡغَـٰنَكُمۡ
37
تفسیر نور
اگر خداوند همه اموالتان را بخواهد و به آن اصرار ورزد، بخل مىورزید و (به سبب همین بخل،) كینههاى شما را آشكار مىسازد.
نکتهها
«یحفكم» از «احفاء» به معناى اصرار در مطالبه و سؤال است و «أضغان» جمع «ضغن» به معناى كینه شدید است.دلبستگى برخى انسانها به مال دنیا به قدرى است كه حتّى اگر خداوند هم از آنان چیزى را مطالبه كند، كینه او را به دل مىگیرند.
پیامها
خصلتهاى انسان، در برخورد با اوامر و نواهى الهى هویدا مىشود.«ان یسئلكموها... تبخلوا»
دلبستگى شدید به دنیا و بخل ورزیدن، مورد انتقاد و سرزنش است.
«ان یسئلكموها... تبخلوا»
خداوند انسان را به امور حرجى و مشقت آور فرمان نداده است. «فیحفكم» (قوانین و فرمانهاى الهى متناسب با استعداد و توان ذاتى انسانهاست، ما نیز قوانین را آنگونه قرار ندهیم كه مردم موضع خصمانه بگیرند.)
صفا یا كینه دوستان، به هنگام سخاوت وبخل كشف مىشود.«یخرج أضغانكم»